Sabahın Sessizliği ve Küçük Bir Merak
“Dolgunun diğer adı nedir” hakkında araştırma yapanlar için hazırlanan bu içerikte önemli noktalara değineceğiz.
Sabah, Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken hep aynı düşünce kafamı kurcalıyor: Dolgunun diğer adı nedir? Belki de saçma geliyor ama ben merakımı saklayamıyorum. Kahvemi elime alıp balkonuma otururken gözlerimi ufka dikiyorum; Erciyes’in beyaz tepeleri hâlâ karla kaplı, sessizlik neredeyse boğucu ama aynı zamanda huzur verici.
Geçen gün günlük defterime şöyle yazmıştım: “Dolgunun diğer adını öğrenmek istiyorum, ama kimse bana net bir cevap vermiyor. Sanki bir sırmış gibi, söylemeye çekiniyorlar.” İçimden bir umut yükseliyor; belki bugün cevap bulurum, belki değil ama en azından arayış heyecan verici.
Parkta Bir Karşılaşma
Öğleye doğru, şehrin küçük parkına gitmeye karar verdim. Rüzgar hafifçe yaprakları sallıyor, kuşlar cıvıldıyor. Banka oturup gözlerimi kapattım, düşüncelerime daldım. Tam o sırada, yaşlı bir adam yanıma oturdu. Saçları gri, yüzünde yılların hikayesi vardı. Bir anda içimden bir ses, “Belki o soruyu ona sorabilirim,” dedi.
“Merhaba,” dedim, biraz çekinerek. “Acaba dolgunun diğer adı nedir, biliyor musunuz?”
Adam önce sessiz kaldı. Gözlerini gökyüzüne dikti, sonra bana döndü ve gülümsedi. “Dolgunun diğer adı… hayatın kendisi olabilir,” dedi. O an kalbim hızlı attı. Şaşkınlığımı gizlemeye çalışırken, bir yandan içimde tarifsiz bir mutluluk hissettim.
Hayatın Dolgunluğu
Adamın sözleri aklımda dönüp duruyordu. “Hayatın kendisi…” Bu, sadece bir cevap değil, bir farkındalık gibiydi. Her şeyin, küçük detayların, kahvenin sıcaklığının, rüzgarın serinliğinin, insanların gözlerindeki ifade ve sessizliğin bir dolgunluk hissi verdiğini düşündüm. Hayatın kendisi dolgunluk değilse, ne olabilir ki?
O günden sonra Kayseri sokaklarında yürürken her adımda bu dolgunluğu aramaya başladım. Sabahları kahvemi içerken, pencereden dışarı bakarken, parkta otururken… Her yerde küçük bir dolgunluk bulabiliyordum. Bu, bana umut veriyordu. Hayatın tüm küçük parçaları birleştiğinde bir bütün oluşturuyordu ve ben o bütünün bir parçasıydım.
Yağmurlu Bir Öğleden Sonra
Bir başka gün, yağmur yağıyordu. Şemsiyemi alıp yine dışarı çıktım. Sokaklar boş, insanlar koşuşturuyor, ben ise sakin bir şekilde yürüyordum. Her adımda bir huzur vardı; yağmurun sesiyle birlikte kalbimde bir dinginlik hissettim. İşte o an fark ettim: Dolgunun diğer adı sadece bir kelime değil, bir his, bir an, bir hatıra.
O yağmurlu öğleden sonra, küçük bir kafede oturup pencereye bakarken yazdım: “Dolgunun diğer adı, yaşadığın her anın kıymetini bilmekmiş. Her kahve yudumu, her tebessüm, her hüzün… Hepsi bir dolgunluk.” Yazarken içim ısındı, yüzümde hafif bir gülümseme belirdi.
Gecenin Sessizliği ve Kendimle Yüzleşme
İlginizi Çekebilecek İçerik: Doktor kamu görevlisi midir ?
Akşam olunca evime döndüm. Günlük defterimi açtım ve bütün hislerimi yazdım. Hayal kırıklıkları, heyecanlar, umutlar… Hepsi oradaydı. Dolgunun diğer adı sorusu artık sadece merak değil, bir rehber olmuştu. Her duygu, her deneyim, beni ben yapan parçaydı.
O gece, pencere kenarında oturup yıldızlara baktım. İçimde tarifsiz bir huzur vardı. Kayseri’nin sessizliği, yıldızların parlaklığı ve kendi düşüncelerim… Bunlar, dolgunun diğer adını keşfetmenin verdiği bir ödüldü. Anladım ki dolgunun diğer adı, hayatı hissetmek, yaşamak ve tüm küçük anların kıymetini bilmekmiş.
—
Kayseri’nin sokaklarında yürürken, parkta otururken, kahvemi yudumlarken artık her şeyin dolgunluğunu hissediyorum. Belki bu basit bir kelime oyunu gibi görünüyor ama benim için hayatın en büyük sırrı bu. Ve her sabah uyandığımda, dolgunun diğer adını yeniden keşfetmenin heyecanıyla güne başlıyorum.
Hayattipmerkezi olarak “Dolgunun diğer adı nedir” konusunda hazırladığımız bu içeriğin beğeninizi kazandığını umuyoruz. Bir sonraki yazıda buluşmak üzere!