Teşekkür Kaç Puanla Alıyor?
Hayat bazen bir sınav gibi geçer, öyle değil mi? Hani, tek bir soru vardır ve cevabını ne kadar doğru verirsen, o kadar yüksek puan alırsın. Ama ya cevabı biliyorsundur, ya da zorlukla hatırlarsın. İşte o anlarda, insanın aklındaki tek soru “Teşekkür kaç puanla alıyor?” olur.
Bir Günlükten Daha Fazlası
Geçen hafta, Kayseri’deki kafelerden birinde, sabahın erken saatlerinde bir kahve içiyordum. Hava soğuktu, gözlerim uykusuzdu ama kahvemin sıcaklığına rağmen bir türlü içimi ısıtamıyordum. O kadar uzun zamandır düşündüğüm bir şey vardı ki, zihnimde dönen o düşünceler, sanki bir şarkı gibi sürekli tekrar ediyordu: “Teşekkür kaç puanla alıyor?”
İçimde bir boşluk vardı. Bu boşluk, yazı yazarken parmaklarımın tuşlara ne kadar sert bastığından, kafamın ne kadar karışık olduğundan da belliydi. Sonra, o an içeri girdi. O kadar hızlı ve sakin bir şekilde yürüdü ki, ben onu fark ettiğimde zaten tam önümdeydi. Gözlerinde bir anlam vardı, ama ne olduğunu çözmek o kadar kolay değildi.
“Yine mi yazıyorsun?” dedi, elinde bir fincan kahveyle. Bu, yıllardır duyduğum cümleydi. Ama bu seferki gibi değil. Bu sefer, gözlerinde biraz daha derin bir şeyler vardı.
“Evet,” dedim, hafif gülümsedim ama içimde tuhaf bir gerilim vardı. “Bir şeyler yazıyorum.”
Ve sonra, gözlerimden okudu. “Bir şeyler yazıyorsun ama bir şeyler eksik.” O kadar doğru bir tespitti ki. O eksik olan şey, belki de sadece bir teşekkürdü.
Anlamlı Bir Teşekkür
Yine de ona anlatmaya başladım. “Bazen yazdığım yazılar yeterli olmuyor. Yani, kalbimden geçen her şey, kelimelere dökülmüyor gibi. Ya da dökülse bile, kimse anlamıyor. Ya da belki de bir teşekkür almadığım için…”
O an ne düşündüğünü tahmin edemem. Ama yüzündeki o minik gülümseme, bana her şeyi anlatıyordu. Ne kadar da yanlış düşündüğümü, kalbinin de aynı yöne kaydığına dair o kadar belirgindi ki… Sonra, bir şey dedi.
“Teşekkür almak bir şey ifade etmez. Önemli olan, senin o yazıya gerçekten değer vermen. Teşekkür, o duyguyu kimseye anlatmanın başka bir yolu olsa da, kalbinin sana söylediği sözlerden daha değerli bir şey yok.”
O an bir şeyler yerli yerine oturdu. Çünkü hayat bazen o kadar fazla puan istiyor ki, kendini ifade etmenin, doğru yolda olmanın ve mutlu olmanın ne kadar zorlaştığını fark ediyorsun. Belki de bu yüzden, içimdeki boşluğu sadece yazılar değil, insanlar da dolduruyor. Birinin teşekkür etmesi, belki de hayatındaki tek ödüldür.
Ama ya o teşekkür doğru zamanda gelmezse? Ya da hiç gelmezse? İşte o zaman, insanın kalbi biraz daha kırılır. Her seferinde daha fazla şey verirken, geri alamamak da bir anlamda bir kayıptır. Kimi zaman teşekkür beklediğimiz anlar vardır, değil mi?
Ve Bir Anlamlı Söz
O an, gerçekten de içimden geçeni ona söyledim. “Bazen en çok istediğimiz şey, sadece bir teşekkürdür. Ama bazen de, birinin gözlerindeki anlamdan daha fazlası olamaz.”
Ve bana şöyle dedi: “Gerçekten teşekkür ettiklerinde, içinden gelerek, o zaman hepsi anlam kazanır. O yüzden, seni alkışlamak ya da teşekkür etmek için kimseyi bekleme. Kendine teşekkür et, bir adım attığında, bir kelime söylediğinde, insanları dönüştürebilirsin.”
Ve o an, sanki hayatın tüm anlamı bir anda yerine oturmuş gibi hissedim. Belki de her şey, teşekkür almakla ilgili değilmiş, belki de teşekkür etmekle ilgiliymiş. Kendime bu kadar teşekkür etmemiştim. Hem de yıllarca. Kendime verdiğim değeri, başkalarından bekleyip duruyordum. Halbuki, teşekkürler bazen sadece içsel bir ödül olmalı, dışarıdan gelen her “söz”den daha değerli.
Sonuçta
O günden sonra, her şeye farklı bir gözle bakmaya başladım. Her kelimeme daha dikkat ettim. Ve her yazıma teşekkür ettim. Çünkü yazarken hissettiklerim, en azından o an için, tek başına anlamlıydı. Her kelime bir teşekkür gibiydi. İnsanlar bazen sadece sözle, bazen de hiç beklemeden, içlerinden gelen o derin anlamla teşekkür ederler.
Ama şunu öğrendim: Teşekkür, bir ödül değildir. O, içten gelen bir ifadedir ve bazen bir kelimeyle, bazen de hiç beklemeden, her şey yerli yerine oturur. Ben de, her anıma, her yazıma teşekkür ettim ve o an, her şeyin en doğru şekilde geliştiğini fark ettim.
Teşekkür, aslında ne kadar çok verirsen, o kadar çok anlam kazanır. Ama önemli olan, aldığın değil, verdiğindir. O yüzden, sormayın: “Teşekkür kaç puanla alıyor?” Çünkü gerçek soru şu olmalı: “Ben kendime ne kadar teşekkür ettim?”