Bade İngilizcesi Nedir?
İlkbaharın taze rüzgarı Kayseri’nin sokaklarını sardığında, bir sabah içimde yoğun bir his vardı. Bir gün önceki rutinimi yeniden yapmayı planlamıyordum; o sabah, evdeki pencerenin kenarına oturup biraz düşünmeye karar verdim. Yine de aklımda tek bir şey vardı: “Bade İngilizcesi nedir?” ve bu soruyu nasıl bir şekilde anlamlandıracağım?
Bir Gece, Bir Sohbet
Bir gece, Bade’yle bir kafede buluştuk. Onunla bu kadar vakit geçirmemiştim. Son zamanlarda biraz uzaklaşmıştık birbirimizden. İkimiz de kendi dünyalarımızda bir yere hapsolmuştuk. O yüzden, buluşmanın heyecanı vardı. Ama sormadan edemedim, “Bade, senin İngilizceye ne kadar hâkimsin?”
Gözleri biraz şaşkın baksa da gülümsedi. “Çok iyi değilim,” dedi. “Ama bu aralar çalışıyorum işte.”
Benim için “Bade İngilizcesi” pek de anlaşılır bir şey değildi. İngilizceyi konuşmak, insanların hayatlarını çok kolaylaştıran bir beceri, ama her zaman da her şeyin anlamı derinleşiyor, değil mi? O gülümsediği an gözlerinde gördüğüm o küçük kırıklık, beni bir an daha fazla düşündürdü. Bade, çok şey yaşamıştı, ama dil, bazen onu ona en yakın hale getiren bir şeydi, o kadar…
Duyguların Tınısı ve İletişim
Bade’nin bana doğru eğildiği an, hissettiğim ilk şey bir boşluktu. Aniden içimi sarstı. Kafedeki sesler, dışarıdaki insan kalabalığı birden sessizleşti. İletişim; sadece kelimelerden ibaret değildi, diye düşündüm. Mesela Bade İngilizcesi de, kelimeleri akıcı bir şekilde kullanmaktan daha fazlasıydı. O an, zihnimde geçirdiğim birkaç saniye içinde bu soruya yeni bir anlam yükledim. Bade’nin, o hüzünlü gülümsemesiyle bir şekilde dildeki eksiklikleri örtbas etme çabası, kendisini ne kadar kapalı tuttuğunun en büyük göstergesiydi. Onu, sadece dilde değil, aynı zamanda duygularda ve ifade biçimlerinde bir şeyler kaybetmiş gibi hissediyordum.
İngilizce konuşmak, dünyanın dört bir yanında herkesin bildiği bir şeydi, ama kalbinizde kendinizi bir şekilde anlatamıyorsanız, dilin hiçbir anlamı yoktu. Benim için dil, bir insanın içsel dünyasının sadece bir yansımasıydı. Bade’nin hikâyesinde, bana yansıyanı görmek çok kolay değildi. “Bade İngilizcesi” aslında onun içsel bir arayışıydı, bir çeşit köprü kurma çabasıydı. Fakat, duyguları doğru kelimelere dökebilmek, İngilizce de olsa, kolay bir şey değildi.
Bir Duygusal Dönüm Noktası
Bade ile konuşmaya devam ettim, ama bu kez sorularım daha derindi: “Bade, neden bu kadar kendini dilde ifade etmeye çalışıyorsun? Hangi eksiklik seni bunu yapmaya itiyor?”
Bade’nin gözlerinde yansıyan o derin duygusal boşluk, bana her şeyin gerçeğiyle yüzleşme ihtiyacı doğurdu. Çocukluk yıllarını, aile içindeki hassas dengeleri hatırlayarak, İngilizceyi bir çıkış yolu olarak görmek, onunla konuşurken gördüğüm en büyük gerçekti. “Bade İngilizcesi”, belki de kendine yabancı olma korkusuyla, toplumun beklentilerini karşılama çabasıydı.
Bade’nin dildeki arayışı, bir zamanlar okuduğum, “kendini anlatamayan insanlar” üzerine yazılmış bir makaleyi hatırlattı. Bu makale, insanların yalnızca iletişim kurmayı değil, aynı zamanda kimliklerini de ifade etmeyi istediklerini anlatıyordu. O an fark ettim ki, “Bade İngilizcesi” bir tür kendini yeniden bulma çabasıydı. Yabancı bir dilde, içindeki duyguları ifade etmek, insanın kendini başka bir şekilde, belki de bir daha önce hiç görmediği şekilde anlamasına yol açıyordu.
Bir Sorunun Ardındaki Hikaye
O günden sonra, Bade’yi biraz daha farklı görmeye başladım. Herkesin hayatında bir noktada, kendini bir yabancı gibi hissettiği anlar olur. Bade’nin bana söylediği her cümleye, her kelimeye farklı gözlerle bakıyordum. Bade İngilizcesi, bir dilin ötesinde bir anlam taşıyordu. O an, kendisiyle barışma, kendi korkularıyla yüzleşme yoluydu.
Bir sabah, Kayseri’nin sabah rüzgarını hissedip, sokaklarda yürürken, kendimi düşüncelere dalmış buldum. “Bade İngilizcesi” sadece onun yaşamındaki dilsel bir eksiklik değil, aynı zamanda duygusal bir boşluğu da temsil ediyordu. İngilizceyi doğru öğrenmek, bir insanın kendini ifade etmesinin bir yolu olsa da, bazen duygularımızın doğru kelimelere dökülmesi bu kadar zor olabiliyordu.
Bade’nin o sabah bana söylediği bir şey hala kulaklarımda çınlıyor: “Bir gün, belki kendimi tamamen anlatabileceğim bir dil bulacağım. Ama şu an, sadece bu dili öğrenmeye çalışıyorum.”
Sonuçta
Bade’nin “İngilizcesi” aslında çok daha fazlasını içeriyordu. Dil, bazen bir insanın içsel dünyasında çözülmesi gereken çok daha derin bir sorunla bağlantılı olabilir. Konuşmak kolaydır, ama gerçekten anlamak ve anlaşılmak başka bir şey. Benim için, Bade’nin dildeki arayışı, bir insanın kendi dünyasında bir kaybolmuşluk ve yeniden doğuş hikâyesiydi.
Ve bir gün, belki de her şeyin cevapları “Bade İngilizcesi”nin arkasında gizlidir. O gün, belki, duygularımın hepsi doğru kelimelere dökülecek. Ama şimdilik, bu kadarını biliyorum: Bazen doğru kelimeleri bulmak, bazen de sadece onlara odaklanmak gerekir.